Aansprakelijkheidsjurist
Mr. dr. Yvonne Waterman is in 2009 gepromoveerd op de aansprakelijkheid van de werkgever voor arbeidsongevallen en beroepsziekten. Ook doceert zij over het beroepsziekterecht. Yvonne Waterman is een aansprakelijkheidsjurist in hart en nieren met een drive voor excellentie. Zij houdt zich vooral bezig met asbest, asbestaansprakelijkheidsrecht en alles wat daarbij komt kijken. Meer informatie: www.watermanlegal.nl.
Voor een land met een asbestgeschiedenis als Nederland raadt Yvonne Waterman aan om asbest heel serieus te nemen. Inclusief de nasleep, waarin goede asbestsanering van cruciaal belang is voor de veiligheid en gezondheid op het werk.
Na vijf jaar wikken en wegen heeft het Openbaar Ministerie (OM) besloten om bouwfabrikant Eternit in Goor strafrechtelijk te vervolgen voor doodslag en dood door schuld van twee oud-medewerkers en een partner van een van hen, als gevolg van langdurige blootstelling aan asbest.
Als jurist moet je natuurlijk een goede lezer zijn, want hemeltje, wat komen er dagelijks veel teksten op je af. Je moet eigenlijk een topsporter in lezen zijn en het nog leuk vinden ook - begin er anders niet aan.
In de loop van vele jaren heb ik honderden advocaten gedoceerd in mijn specialisatie, het werkgeversaansprakelijkheidsrecht. Een groot discussiepunt tijdens een cursus is steevast de kwestie van eigen schuld: wanneer heeft de werknemer eigen schuld aan zijn letsel of beroepsziekte?
Covid doet weer de ronde deze zomer… ook in de rechtbanken. Recentelijk wees de rechtbank Oost-Brabant in een long covid-zaak een tussenvonnis dat mijn aandacht trok.
Het wordt steeds duidelijker dat slachtoffers van beroepsziekten in een weinig benijdenswaardige positie verkeren. Hoe kan dat toch zijn, in onze mooie rechtsstaat en verzorgingsstaat?
Klagen is niet hetzelfde als klokkenluiden, zoals deze werknemer leert. Maar wat is het verschil?
De lastige vraag ‘wat is ongewenst gedrag?’ komt in de werksfeer geregeld aan de orde. Tja, hoe moet je dat beoordelen? Feiten en context zijn daarbij van doorslaggevend belang, stelt Yvonne Waterman.
"Hij wil altijd met mij knuffelen en ik wil dat niet." De baas vindt dat dit bij de bedrijfscultuur hoort. Hij knuffelt gewoon graag met alle werknemers. Dat is toch lief?
Mag een werkgever personeel verplichten om thuis onder cameratoezicht te werken?
