Driekwart. Poe. Daar keek ik van op. Het fijne moest ik ervan weten. Dus stelde ik op mijn beurt een kleine enquête in naar dit opzienbarende onderzoek. And here are the results.
Bij 1 op de 5 vrouwen komt seks niet in het woordenboek voor. Ze zijn namelijk zo jong dat het in hun leven nog geen rol speelt, incest en pedofilie buiten beschouwing gelaten. Een kwart valt af omdat ze zo ruim boven de leeftijd van de post-overgang zitten, dat ze seks hebben geschrapt uit hun leefpatroon. Of ze banden het vrijen uit hun bestaan omdat hun partner hen al jaren geleden ontviel.
Dan houden we over in de seksrijpe categorie die relevant is voor ons onderzoekje: 55 procent. Daarvan kan een deel niet meedoen vanwege natuurlijke oorzaken als ziekte, ongesteldheid en eindstadium blijde verwachting. Dit deel natuurlijke uitval kunnen we schatten op zo’n 10 procent. Et voila: dan blijft effectief 45 procent van de doelgroep over. Daarop passen we dan een aftrek toe van 5 procent die ruzie heeft met hun partner.
Van die resterende 40 procent blijkt nu driekwart te moe te zijn voor seks. Kijk, hèhè, dan kom je op het werkelijke getal van 30 procent uitgebluste vrouwen. Toegegeven, nog steeds zorgwekkend, maar aanzienlijk minder rampzalig dan de berichten in de media ons wilden doen geloven. Zouden die kloppen, dan moeten drie van de vier getrouwde mannen te kampen hebben met het spiegelbeeldige probleem. En dat is, zo blijkt uit mijn flitsenquête, schromelijk overdreven.
Gelukkig is er een oplossing aan de horizon nakende. En ze moet komen van… jawel, de overheid. Dat de linkse oppositie maar snel een initiatiefwet mag indienen om volgens Zweeds voorbeeld een seksverlofregeling voor vrouwen in te stellen. Je ziet het voor je: op donderdagmiddag mag moeder de vrouw van haar baas extra vroeg naar huis om de schade in te halen met haar man die op de kinderen past. En dan treft ze in hun echtelijk bed manlief met… een seksspeeltje, een erectie? Nee, de buurvrouw.
